Dansvakantie in Oostende

Dansvakantie Danssport Vlaanderen
7 juni tot en met 12 juni 2026
Vayamundo - Oostende

Van 7 tot 12 juni gingen 21 danskoppels op dansvakantie naar Oostende. Hieronder hun ervaring.

Met de trein naar Oostende

Het is de titel van een liedje, maar ook ons vertrek naar onze tweede dansvakantie. Vorig jaar waren we nog wat onzeker maar nu zijn we op weg met zeer veel enthousiasme. Zondag 7 juni is het vandaag, maar de zon laat zich maar weinig zien. Na een vlotte reis worden wij weer ontvangen door Jeanette en Valentin in Vayamundo. De nodige documentatie brengt ons naar ons tijdelijk verblijf. ’t Zal de 6e verdieping zijn dit jaar.

Dit jaar zijn we met 21 koppels. Wat gaat dat geven, zo veel volk op de dansvloer. We hebben ook andere dansleraars, Martin en Carmen. Na het avondeten volgt een eerste kennismaking met de groep. Een aantal kennen we nog van de vorige editie. De naamkaartjes helpen ons doorheen de groep. Hoe gaan we die allemaal onthouden? Met die van Carmen en Martin zal het geen probleem zijn. Al die anderen is een ander paar mouwen. Martin stelt voor om tijdens de maaltijden niet altijd bij dezelfde mensen te gaan zitten, zo leer je iedereen wat kennen. We hebben naar hem geluisterd.

Maandagmorgen dan: eerst ontbijten en dan naar de danszaal. Op het menu: de Engelse wals en een rondedans. Later zouden nog de cha-cha-cha, de slowfox en de rumba volgen. Deze intense inspanningen zijn we niet meer gewoon: het dansseizoen is ondertussen al een maand achter de rug. Volhouden is de boodschap, ’t zal later wel beter loslopen. Pierre zorgt ervoor dat alles digitaal wordt vast gelegd, zodat we de dansjes later kunnen terugkijken. Bedankt, Pierre, voor de moeite.

Hoe kort een week is ervaren we nu. Vrijdag 12 juni: de laatste danssessie. Na de nodige plichtplegingen is het tijd om weer afscheid te nemen.

Met dank aan Danssport Vlaanderen en Jeanette en Valentin voor de organisatie.

Aan Carmen en Martin, voor de dansen en de persoonlijke hulp.

Aan alle deelnemers, voor de sfeer.

Misschien zien we elkaar volgend jaar weer. Bij leven en welzijn, zoals Jos Gysen vroeger altijd placht te zeggen.

Groetjes,

Michel